دش اسنو زندگی مرفه خود را رها کرد تا در اواخر دهه ۱۹۹۰ به عنوان یک هنرمند خیابانی در مرکز شهر نیویورک راه خود را بسازد. او که از یک گرافیتی‌کار بدنام به یک ستاره بین‌المللی هنر تبدیل شد، شب‌های پر از مواد مخدر و الکل خود را در کنار خانواده جایگزینی که با دوستان و هنرمندان همکارش، رایان مک‌گینلی و دن کولن تشکیل داده بود، پیش از مرگش بر اثر اوردوز هروئین در سال ۲۰۰۹ مستند کرد. پرتره استثنایی شریل دان با بهره‌گیری از آثار فراموش‌نشدنی اسنو و تصاویر آرشیوی، زندگی بسیار کوتاه، پر از افراط و خلاقیت او را به تصویر می‌کشد.

در اولین سال ریاست‌جمهوری ترامپ، داریل لامونت جنکینز، فعال آنتی‌فا، با رشد جنبش راست افراطی مبارزه می‌کند، در حالی که ریچارد اسپنسر، رهبر راست‌گرایان افراطی، برای به دست آوردن جایگاه بیشتر می‌جنگد؛ تقابلی که در نهایت به یک رویارویی تراژیک در شارلوتزویل منجر می‌شود.

شریل دان، فیلمساز و عکاس مشهور، لنز دوربین خود را به سمت پیشگامان و اساتید عکاسی خیابانی نیویورک می‌گیرد. دان هنرمندانی از شش دهه مختلف، از جمله بروس دیویدسون، مری الن مارک، جیل فریدمن، جف مرملستاین و مارتا کوپر را معرفی می‌کند و نشان می‌دهد که این عکاسان به اندازه سوژه‌هایی که بی‌وقفه ثبت کرده‌اند، رنگارنگ و منحصر‌به‌فرد هستند. این مستند اشتیاقی را بررسی می‌کند که فریدمن را وادار کرد سال‌ها در ماشین‌های پلیس در خشونت‌آمیزترین سال‌های شهر حضور یابد؛ انگیزه بروس گیلدن برای نزدیک کردن دوربینش به صورت مردم برای ثبت یک لحظه؛ و فداکاری مارتا کوپر در تعقیب گرافیتی‌های روی واگن‌های مترو در برانکس. این فیلم نگاهی جامع به رویاپردازان نمادین این سبک هنری است که بارها مورد تقلید قرار گرفته است.